‏نمایش پست‌ها با برچسب لنین. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب لنین. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۳ شهریور ۴, سه‌شنبه

ماریا پریلژایه وا٬ همیشه در نبرد: زنده‌گی‌نامه‌ی لنین

ماریا پریلژایه وا٬ همیشه در نبرد: زنده‌گی‌نامه‌ی لنین
این کتاب خلاصه شده‌ی کتاب همیشه در نبرد است، نوشته‌ی «ماریاپریلژایه‌وا». آن طور که خودش می‌گوید: "آموزگار پیری که در سال‌های ۱۹۲۰ در دهکده‌ی کوچکی در نزدیکی دهکده‌ی گورگی معلم بود راهنمایی مرا بر عهده گرفت. این دیدار از ایام جوانی تاثیری شگرف و فراموش‌نشدنی بر من نهاد. من به طور جدی شروع به مطالعه‌ی همه‌جانبه‌ی زندگی و آثار دوران جوانی ولادیمیر ایلیچ کردم."

نویسنده پیش از تالیف این کتاب که آن را مهم‌ترین اثر خود می‌داند، سه کتاب دیگر نیز نوشته که اولین آن به نام آغاز، پیرامون فعالیت لنین برای تشکیل جمعیت اتحاد مبارزه برای رهائی طبقه کارگر است. کتاب دیگر، سالی شگرف نام دارد و درباره‌ی سرگذشت لنین در شوشنسکوی است که این اثر وقایع یک سال از دوران تبعید لنین را در بر می‌گیرد که برای او سال‌های خوشی بود و بانادژدا ازدواج می کند. و سومین کتاب؛ سه هفته آرامش مربوط به دوره پایان تبعید لنین و خداحافظی بانادژدا که فعلا در تبعید است و رفتن به شهر اوفا و تصمیم برای انتشار روزنامه‌ی مشهور حزب به نام ایسکرا و رفتن به خارج است.

۱۳۹۳ شهریور ۲, یکشنبه

گئورک لوکاچ٬ تاملی در وحدت اندیشه‌ی لنین


گئورک لوکاچ٬ تاملی در وحدت اندیشه‌ی لنین
ضرورت صرف تلاش برای بازنشر این اثر، به روشن‌ترین وجهی با خواندن آن، آشکار می‌شود. می‌توان گفت کتاب تاملی در وحدت اندیشه‌ی لنین یکی از درخشان‌ترین متونی است که تا کنون در باب نظریه، پراتیک و سیاست مارکسیستی-لنینیستی به رشته‌ی تقریر درآمده است. و در کنار سایر کتاب‌های لوکاچ هم‌چون «تاریخ و آگاهی طبقاتی» و «هگل جوان» می‌توان جز متونی محسوب شود که مطالعه‌شان برای یک مارکسیست از تکالیف ضروری محسوب می‌شود.

۱۳۹۳ مرداد ۳۰, پنجشنبه

ولادیمیر ایلیچ لنین٬ سه منبع و سه جزء مارکسیسم


ولادیمیر ایلیچ لنین٬ سه منبع و سه جزء مارکسیسم
پی‌دی‌اف
آنلاین
این مقاله برای اولین بار در ماه مارس سال ١٩١٣ در شماره‌ی سوم ماهنامه‌ی "پروسوشچنیه" به چاپ رسید. این شماره به مناسبت سی‌امین سال‌مرگ مارکس، به او اختصاص یافته بود.

"پروسوشچنیه" (روشن‌گری) ماهنامه‌‌ای با درون‌مایه‌ی اجتماعی، سیاسی و ادبی از حزب بلشویک بود که به صورت قانونی از سال ۱۹۱۱ به بعد در سن‌پترزبورگ انتشار می‌یافت. پروسوشچنیه به پیش‌نهاد لنین به منظور جای‌گزینی برای نشریه‌ی قبلی حزب بلشویک، یعنی "میسِل" (اندیشه) تاسیس شد و پس از توقیف آن به دست دولت تزاری، لنین دفتر کار مجله را به خارج کشور برد و مقاله‌ی‌های زیر را نگاشت:
"مسائل بنیادی کارزار انتخاباتی"، "نتایج انتخابات"، "حق ملل در تعیین سرنوشت خویش" و... .

نشریه در ژوئن ۱۹۱۴ و در آستانه‌ی جنگ جهانی اول توسط دولت تزاری سرکوب شد. پاییز ۱۹۱۷ انتشار پروسوشچنیه از سر گرفته شد اما تنها دو شماره از آن بیرون آمد که دو مقاله از لنین هم با عنوان‌های "آیا بلشویک‌ها می‌توانند قدرت دولتی را نگه‌دارند؟" و "در رابطه با برنامه‌ی حزب" در آن به چشم می‌خورد.